| Krithin 的个人资料:: CaLLeD mE DrEaM[t] ::日志列表 | 帮助 |
|
3月16日 TU Success!!!!อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกส์
----------------- ขอตะโกนดังๆซักทีเถอะ
ว่าแต่ทำไมประกาศเร็วจัง จริงๆต้องวันที่ 26 ไม่ใช่หรอ? พี่เค้าบอกว่าพอดีตรวจเสร็จก่อน แล้วก็ทำฐานข้อมูลเรียบร้อย เลยประกาศก่อนได้.... ดีใจมั้ย?
จะว่าไปก็แปลกๆอยู่นะ ดีแล้วล่ะที่ยอมสละสิทธิ์ มข. ไม่งั้นล่ะ sad ตายเลย เฮอๆ หลังจากช๊อกได้ที่แล้ว
ก็นึกถึงคนอื่นๆที่ไปสอบด้วยกัน
ลองตรวจดู... เป็นเอกก็ไม่ติด....คุณนิวก็ไม่ติด...โอ๊ต...แชมป์...กิ๊ฟท์....ไม่ติดอ่ะ ซะงั้น... เศร้าเลยนะนี่ โดดเดี่ยวเลย ไม่น่า มันต้องมีซักคนแหละ ปีนี้เค้ารับ 300 แต่ผ่านข้อเขียน 377
ทุกปีๆ เค้ารับหมดนะ ปีนี้ด้วยเท้อะ ซ้าาาาธุ!!! ยังไม่บอกใครเลยนะนี่...พ่อกะแม่ก็ยังไม่บอก
ชั่วร้ายๆ - -" เดี๋ยวปิดซอยเลี้ยงตอนนี้ ไม่ว่างๆ 55+ ไม่มีอะไรเล่าแล้ว ยังไม่หายอึ้ง
อ้อ ตอนนี้กลัวอย่างเดียว ... กลัวติดศูนย์
อีกอย่างๆ กำลังตามแหวนรุ่นอยู่นะ ทันวันรับ รบ.หรอก
เมย์จ๋าาาาา ดรีมจะตามไปแล้วน้าาาาาา 55+ มีเพลงจะให้เพื่อนๆทุกคนครับ
แรงใจ - โต๋ ศักดิ์สิทธิ์
เมื่อก่อนเคยฝันทุกวันทุกคืน
ว่าวันหนึ่งฉันจะไปถึงจุดนั้น จุดที่เคยหวังและฝันมาตั้งนาน จนฉันนั้นเริ่มหมดแรง แต่ในวันนี้ฉันมีเธอข้างกาย
ก็เลยสบายเพราะมีเธอเป็นแรงใจ ที่จะให้ฉันนั้นมีแรงจะสู้ไป เพื่อความฝันจะได้เป็นจริง และในวันนี้ฉันพร้อมจะก้าวไป
พร้อมจะเปลี่ยนแปลงความทุกข์ให้สดใส มีเธออยู่ตรงนี้ฉันเลยไม่ท้อใจ เพราะรักคำเดียวที่เธอให้มา และต่อจากนี้เราจะก้าวไปด้วยกัน
จะร่วมสร้างฝันให้มันเป็นจริง ยามทุกข์ยามท้อเราจะช่วยกันในทุกสิ่ง และฝันก็คงไม่ไกล ที่จะไขว่คว้า ยามทุกข์ยามท้อเราจะช่วยกันในทุกสิ่ง และฝันก็จะเป็นจริง ในทุกสิ่งที่ต้องการ 3月13日 280748 - pass a dayอัพอัพไว้ก่อน
มันไม่รู้จะเล่าเรื่องอะไรดี เอาเป็นว่า ฟอร์มเดิมละกัน เอาไดอารี่วันเก่าๆมารีรัน (ยังกะรายการทีวี - -) อ่านๆไปก่อนนะครับ^^ ผ่านไปอีกวันนึง
กับอะไรก้อไม่รู้...ยุ่งมันทั้งวันเลย หลังจากเมื่อคืนก็ขนลุกทั้งคืน นั่งขำกะฟิคที่ตัวเองแต่งต่อจากของน้องสาว 555+ เลยตื่นขึ้นอย่างสดชื่นกว่าทุกวัน ง่าวววว == ร้องเพลงชาติ ==
อะไรกัน ร้องเพลงชาติอีกแล้วหรอ เด็กม.2หายไปไหนเนี่ยยย เอาว่ะ ร้องก็ร้อง หูแตกอย่ามาโทษกันล่ะ!! เหอๆ == ดุ ==
อากาศร้อนแต่เช้าเลย วันนี้เลยดูดุๆไป ใครโดนดุก้อขอโทษด้วยนะคร้าบบ ลืมฉีดยาน่ะ โฮ่งๆ == โดด ==
วันนี้โดดชุมนุม แต่โดดมาประชุมคณะกรรมการนักเรียนน้า มันไม่มีเวลาจริงๆนี่นา!! ประชุมนอกสถานที่ ... อัฒจรรย์เชียร์คับ เอิ๊กๆๆ มีความสุข ลมงี้เย็นเชียว == ย้าย ==
ใครเอาศาลพระภูมิของโรงเรียนไปตั้งไว้ที่ลานจอดรถเนี่ย!! ประธานนักเรียนจาได้ออกโรงก็งานนี้ล่ะ...เฮ้อ ร้อนก็ร้อน ต้นไม้ก็ไม่มีซักต้น คิดว่ามันจะเท่เหมือนโรงเรียนข้างๆรึไงเนี่ยย เขาปลูกต้นไม้อยู่นะคับ!! == ดุ (อีกแล้ว) ==
ดุเพื่อนอีกแล้ว มานเอาไดอารี่ที่รักของเราไปอ่านเล่น อยากจาอ่านอะไรกันนักหนาค้าบบ คราวหลังน่ะ...อยากอ่านก็มาขอดิเอ้อออ จะแถมเลขท้ายสองตัวให้เลยคอยดูสิ!! == ผลสอบบ == อูยย ข้อสอบพระพุทธยากกว่าฟิสิกส์ แต่ทำไมผ่านว้า ก้อดีๆ จาได้ไม่ต้องซ่อม (เพราะว่าซ่อมเยอะแล้วว^^) == ซ้อมเพลงเชียร์ == ได้หลายเพลงแล้ววันนี้ แต่เมื่อไหร่จะได้ไปซ้อมน้องเค้าล่ะ เดี๋ยวก็ลืมท่าหมดหรอก แล้วเรื่องคัตเอาท์ก็ดูๆได้แล้วนะ โรงเรียนนี้เอาเว่อร์ไว้ก่อน...อยู่แล้ว งานโชว์โรงเรียนนี่นาคับ อยากดูเรื่องแปรอักษร แต่ได้อยู่เรื่องอุปกรณ์เชียร์ แงๆๆ ไม่เป็นไรๆ แต่จาไปป่วนให้ได้เชียววว ... ล้อเล่นค้าบบ ******************************** คิดถึงน้องสาวมากมายคับ วันนี้พี่มันดูร่าเริงๆไงก็ไม่รู้แฮะวันนี้ สงสัยต้องมีใครแอบคิดถึงแน่ๆเลย . . . . . .. อ๊ากก หลงตัวเองอีกแล้วไอ้ดรีมมม (น่านนะ...นานๆที^^).. 12月19日 Lonely...วันนี้พยายามที่จะร่าเริง
แจ่มใส เฮฮา หัวเราะกับเพื่อนๆ พยายามที่จะทำให้คนอื่นรู้สึกว่า ตัวเองไม่เป็นอะไร... แต่รู้มั้ย ในใจมันคิดอะไรอยู่ ภาพเก่าๆที่เคยเห็น ผุดขึ้นมาในความทรงจำอีกครั้ง
ตอกย้ำความไม่เอาไหนของเราอยู่ตลอดเวลา กับท่าทีของใครคนนั้น ที่นับวันมีแต่ละห่างไกลออกไปเรื่อยๆ คงจะเห็นแล้วสินะ ว่าเรามันไม่เอาไหนเลยจริงๆ คงจะเห็นแล้วสินะ ว่าคนคนนี้ทำให้คุณและอีกหลายคน ลำบากใจมากแค่ไหน... ถึงวันนี้
คำว่า - ขอโทษ - มันน้อยเกินไปแล้วจริงๆ สำหรับความผิดที่เค้ามีตอนนี้ เค้าคงไม่เสียใจเลย ถ้าเค้ารับไปคนเดียว ไม่คิดว่าความผิดครั้งนี้ จะทำให้คนอื่นได้รับผลกระทบไปเต็มๆ มันคงจะฟังดูไม่มีเหตุผล
ถ้าจะบอกว่า เค้าหมดแรงที่จะเดินต่อไปแล้ว รู้ทั้งรู้ว่าถ้าตัวเองไม่เดินต่อไป มันต้องมีปัญหา แต่ตอนนี้มันขาดอะไรไปอย่าง ขาดสิ่งๆหนึ่งที่ทุกครั้งเคยมี เคยได้ สิ่งๆนี้สามารถทำให้คนที่กำลังใกล้จะทรุดลง กลับทรงตัว และเดินต่อไปได้อีกครั้ง มันคือกำลังใจไงล่ะ.....
เค้าต้องทำยังไงต่อไป สำหรับทุกอย่างที่จะถาโถมเข้ามา รู้...ว่าใครก็ช่วยไม่ได้ เพราะมันเกิดจากตัวเค้าเอง แต่ใครจะเชื่อ ว่าเค้าคงไม่เหลือใครแล้วจริงๆ 12月10日 ลูกแหง่!?เฮ้อ...เศร้าอ่ะ
มาสเปซทีไร มีแต่เรื่องเศร้าๆทู้กกกที จริงๆมันไม่น่าเศร้านะ
อุตส่าห์สอบข้อเขียน ม.ขอนแก่นติดเนี่ย เชื่อมะ ขนาดติดแล้ว พ่อแม่ยังเฉยๆ ซ้ำแม่ยังถาม "งั้นจะไม่เอาธรรมศาสตร์แล้วสิ" ..... จะร้องไห้มันซะเดี๋ยวนั้น คนเราคิดถึงอนาคตแบบเนี้ย ปัจจุบันอยู่กะตัวเองแท้ๆเชียว เฮ้อ.... พอเราติด ก็ดีใจ
พอเพื่อนไม่ติด ก็ใจหาย ยิ่งเป็นเพื่อนสนิท ยิ่งไม่รู้จะทำยังไง จะโทรไปหาก็ไม่กล้า กลัวจะรับไม่ได้ จะทิ้งไว้นาน ก็กลัวเขาจะรู้สึกเหงามากไปกว่านี้ นั่นน่ะความฝันของเขาเลยนะ แต่ไม่รู้มันเป็นอะไร
อีกคนก็เหมือนกัน
ไม่ติด...ไม่รู้จะปลอบยังไง ฟังๆดูแล้วก็สัมผัสได้ ว่าเศร้ามากแค่ไหน อย่างน้อยๆเค้าก็คือกำลังใจของผมเหมือนกัน
ถ้าเค้ามาเป็นอย่างนี้ ... แล้วเราล่ะ... ไม่ใช่เอาชีวิตไปขึ้นกะคนอื่นนะ แต่มันเศร้าแทน แล้ววันต่อมา
เราก็ได้ยินประโยคที่(ยังไม่ทัน)เตรียมใจไว้ว่าจะได้ยิน ...ใจหาย.... รู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใครจริงๆ
รู้สึกว่าต่อไปเราจะทำยังไง กับภาระหน้าที่ที่อยู่ตรงหน้า โดยไม่มีคนที่คอยยืนอยู่ข้างๆ คอยเป็นคนที่ให้คำปรึกษา เป็นเพื่อนคุย เป็นแรงบันดาลใจเหมือนก่อน ทุกอย่างดูห่างออกไป....ทุกที...ทุกที
กำลังใจที่เคยมีอยู่เต็มเปี่ยม กลับลดลงไปทีละน้อย...ทีละน้อย ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ....
แต่มันก็สะท้อนให้รู้ว่า
"แกมันก็แค่ลูกแหง่ตัวนึง" เท่านั้นเอง |
||||
|
|